Pokaż/Ukryj opcje strony

Waluty Świata

  • Waluta niemiecka - część 1 13.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Naród niemiecki wywodzący się z wielu plemion germańskich ma problem z ustaleniem, które z nich jest jego najstarszym przodkiem, gdyż w XIII w. Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego obejmowało tereny obecnej Belgii, Holandii, Austrii i część Szwajcarii.

  • Waluta niemiecka - część 2 13.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    W lipcu 1931 r. Niemcy wprowadziły nadzór nad obrotem dewizowym. Obywatel Niemiec nie mógł bez zezwolenia kupować dewiz, tylko państwo posiadało i planowało obrót ich wartościami. Wszystkie zagraniczne wierzytelności w Niemczech zostały zamrożone.

  • Pieniądz Państw Afryki Zachodniej 13.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Pierwsze formy pieniądza w Afryce Zachodniej pojawiły się stosunkowo późno. Plemiona zamieszkujące te ziemie prowadziły w dużym stopniu życie osiadłe. Ziemie ich oddzielone były od innych plemion puszczą, rzekami, mokradłami, pasmem gór i pustynią, czyli obszarami niezamieszkanymi, trudnymi do przebycia. Poważnym utrudnieniem w handlu z odległymi plemionami czy też krajami, zwłaszcza w dawnych wiekach, były plagi różnych żyjątek, do dziś w pełni nieopanowane, zbierające żniwo w postaci groźnych chorób.

  • Waluta francuska 11.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Francja to kraj celtycko-romański. Jego nazwa wywodzi się od germańskich Franków. Występowali oni już w rzymskich przekazach jako Franci, później Francones. Pierwsze stulecia, tj. VIII-X, charakteryzowały się wzajemnymi darowiznami, wypraszaniem od obdarowanego nieraz konkretnej rzeczy. Dary ofiarowywali sobie królowie, papieże, biskupi, prałaci. Między Francją, Anglią i Włochami krążyły wyroby rzemiosła artystycznego, tkaniny przetykane złotem, futra, pieprz, cynamon.

  • Waluta Izraela 09.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Izrael (Medinat Yisra’el – heb) – starożytne państwo Bliskiego Wschodu (dawna Palestyna). Niepodległe państwo izraelskie zostało proklamowane przez Dawida Ben Guriona w 1948 r. Do 31 grudnia 1959 r. obowiązywał funt izraelski równy 1000 prutot zwany mils.

  • Waluta Szwecji 09.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Szwecja wg Tacyta - pierwszy lud po drugiej stronie Bałtyku zwany Suiones. Od 1873 r. szwedzkim pieniądzem jest korona, dzieląca się na 100 őre. Taką samą walutę posiada Dania, a miała ją Norwegia. Do 1809 r. tej waluty używała Finlandia, należąca do terytorium Szwecji.

  • Waluta Wielkiej Brytanii 09.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Nazwa funt pochodzi od rzymskiej jednostki wagowej Libra, stąd symbolem litera Ł. Określenie szterling dodano po angielskiej reformie monetarnej zwanej szterlingową, przeprowadzonej przez Henryka II (1154–89). Pens (peny) kojarzony jest z imieniem Pendy, pogańskiego króla (626–655) Królestwa Mercji.

  • Waluta Rumunii 09.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Nazwa kraju Rumunia została przyjęta w miejsce ustalonej nazwy Zjednoczonego Księstwa Mołdawii i Wołoszczyzny w efekcie połączenia księstw naddunajskich pod zachowanym zwierzchnictwem tureckim.

  • Waluta Chin 09.01.2009

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Chiny - państwo w Azji Wschodniej, do 1912 roku cesarstwo, później republika. W 1949 r. na kontynencie proklamowano republikę ludową. Wraz ze wzrostem chińskiej władzy centralnej (około 110 r.) podstawowym problemem stał się kształt systemu monetarnego. Hanowie uprawiali formę swobodnego bicia monety, a lenni książęta "zalewali" dodatkowo Chiny własnymi monetami. Doszło do sytuacji, że "prawie wszyscy w cesarstwie zajmowali się biciem monet".

  • Waluta Bułgarii 16.06.2008

    Wiedza > Numizmatyka > Waluty Świata

    Bułgaria, stara historyczna nazwa kraju, pojawiła się w czasach cara Symeona (ok. 900 r.) jako "Błgarsko carstwo". Nazewnictwo miało prastary rodowód mecedoński, tracki i grecki. Te wszystkie warstwy pokryła w wiekach XVI–XIX toponimika turecka (toponimika jest działem onomastyki – językoznawstwa o nazwach geograficznych).