Pokaż/Ukryj opcje strony

Poluzowanie polityki pieniężnej, poluzowanie polityki monetarnej

(ang. quantitative easing, QE) – zwiększenie wielkości podaży pieniądza w obiegu pieniężnym. Podstawowy instrument mający na celu zwiększenie podaży pieniądza to stopa procentowa banków centralnych. Jeśli stopa ta sięga lub znajduje się w pobliżu zera i nie przynosi to za sobą oczekiwanych makroekonomicznych rezultatów, to zwiększa się podaż pieniężna poprzez dodatkowe bodźce podażowe.

Przykłady:
W marcu 2009 r. po wybuchu kryzysu finansowego System Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych po już wprowadzonym obniżeniu stopy do zera postanowił wykupić obligacje skarbu państwa i papiery wartościowe o skumulowanej wartości ok. 1,25 biliona USD przez okres jednego roku. W mediach program ten nazwany jest programem QE1.

Analogiczny do QE1 był program QE2. Jego skumulowana wartość to ok. 1 bilion USD przez okres 8 miesięcy od listopada 2010 r.

Program QE3 polegał na miesięcznym skupie pochodnych papierów wartościowych zabezpieczonych przez kredyty hipoteczne o wartości 40 mld USD bez limitu czasowego od sierpnia 2012 r.

Wzrost bazy monetarnej:
Od początku działań związanych z QE obserwowany jest znaczący przyrost bazy monetarnej, np. w 2007 r. wynosiła ona nieco ponad 800 mld USD, podczas gdy w 2013 r. przekroczyła 3 biliony USD.