Pokaż/Ukryj opcje strony

Nadpłynność systemu bankowego

zadłużenie banku centralnego w prywatnych bankach w celu utrzymywania rezerw walutowych państwa na poziomie większym niż ilość pieniądza w obiegu.

W Polsce Narodowy Bank Polski posługuje się pojęciem płynności sektora bankowego. Nadpłynność sektora bankowego jest definiowana jako „nadwyżka środków pozostająca w sektorze bankowym ponad wymagany poziom rezerwy obowiązkowej, obliczana w odpowiednich okresach utrzymywania rezerwy. Miarą nadpłynności jest saldo przeprowadzanych przez bank centralny operacji otwartego rynku oraz depozytowo-kredytowych”.

Informacja o płynności sektora bankowego jest podawana przez NBP w „Sprawozdaniu z wykonania polityki pieniężnej”. W 2016 r. polityka pieniężna była prowadzona – podobnie jak w latach poprzednich – w warunkach nadpłynności sektora bankowego. Krótkoterminowa płynność sektora bankowego w styczniu 2016 r. wyniosła 86,504 mld zł, natomiast w grudniu 2016 r. kształtowała się na poziomie 76,944 mld zł.