Pokaż/Ukryj opcje strony

Inflacja w Polsce

za walkę z inflacją w Polsce odpowiada Narodowy Bank Polski, zaś przepisy ustawy o NBP wprost wskazują, że:

„podstawowym celem działalności Narodowego Banku Polskiego jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP".

Zgodnie z opracowaną przez Radę Polityki Pieniężnej Strategią Polityki Pieniężnej po 2003 r. celem NBP jest ustabilizowanie inflacji na poziomie 2,5 proc. z dopuszczalnym przedziałem wahań +/- 1 punkt procentowy. Jest to w ocenie RPP optymalny poziom inflacji dla rozwoju gospodarczego i społecznego Polski.

Bieżące dane na temat stopy inflacji w Polsce podaje Główny Urząd Statystyczny w ujęciu rocznym, półrocznym, kwartalnym oraz miesięcznym. Wskaźniki te są obliczane na podstawie:
- badania cen towarów i usług konsumpcyjnych na rynku detalicznym,

- badania budżetów gospodarstw domowych, dostarczającego danych o przeciętnych wydatkach na towary i usługi konsumpcyjne; dane te są wykorzystywane do opracowania systemu wag.

Historia walki z inflacją w Polsce ma dwa szczególne momenty, w których gospodarka kraju znalazła się na skraju bankructwa ze względu na hiperinflację. Było to na początku lat 20. XX w. oraz w latach 1989–1990. W lipcu 2014 r. po raz pierwszy w warunkach gospodarki wolnorynkowej Główny Urząd Statystyczny odnotował deflację – wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI) spadł o 0,2% licząc rok do roku.

Roczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych od 1950 r. w ujęciu procentowym: