Pokaż/Ukryj opcje strony

Forex

FX (ang. Foreign Exchange) - rynek walutowy o charakterze hurtowym, w ramach którego banki, wielkie korporacje międzynarodowe, rządy, banki centralne oraz inwestorzy instytucjonalni z całego świata przeprowadzają operacje wymiany walut 24 godziny na dobę przy wykorzystaniu sieci telefonicznych, łączy informatycznych oraz systemów informacyjnych (np. Agencja Reutera).

Forex jest największym rynkiem na świecie. Szacowane dzienne obroty w kwietniu 2016 r. wynosiły około 5,09 bilionów dolarów amerykańskich. W 2016 r. najczęściej wymienianymi walutami według kolejności były: dolar amerykański (80,6%), euro (37,4%), jen (21,6%) oraz funt szterling (12,8%).

Rynek ten jest otwarty 24 godziny na dobę poza weekendami, tj. od otwarcia giełdy w Sydney w poniedziałek o godz. 8 (GMT+10) do zamknięcia handlu w Nowym Jorku w piątek o godz. 17 (GMT-5).

Zaletą tego rynku jest jego ogromna płynność powodująca, że sprzedaż lub kupno dowolnej ilości waluty w każdym momencie nie stanowi problemu, poza przypadkami zleceń zbyt małych lub specyficznych, w zależności od brokera obsługującego daną transakcję.

Jeszcze niedawno jedyną dostępną dla polskiego inwestora opcją był rachunek u brokera, który jednocześnie był zawsze drugą stroną transakcji, czyli działał w tzw. modelu Market Maker (MM). Układ, w którym strata klienta stawała się zyskiem brokera i vice versa, zawiera w sobie immanentny konflikt interesów, którego rozwiązaniem było wprowadzenie modelu ECN (ang. Electronic Communication Network), w którym broker stawał się tylko pośrednikiem. Podczas gdy w modelu MM broker zawiera transakcję i jest jej stroną, w modelu ECN broker przekazuje zlecenie klienta do wykonania w tzw. ECN, który z kolei jest technologiczną platformą łączącą dostawców płynności (największe globalne banki) oraz jej odbiorców (np. brokerów przekazujących zlecenia swoich klientów).

W modelu Market Maker klient jest zdany na ceny pokazywane przez dealing desk brokera, natomiast w modelu ECN zlecenie klienta jest kojarzone z najlepszym dostępnym zleceniem kupna/sprzedaży wystawianym przez wielu dostawców płynności (z reguły kilkanaście największych globalnych banków, takich jak Deutsche Bank, UBS, Morgan Stanley, JP Morgan czy Goldman Sachs).

Klient nie jest więc zdany na jednego dostawcę, lecz uzyskuje dostęp do konkurujących o jego zlecenie ofert największych graczy na rynku Forex. Każdy z tych banków, chcąc zwiększyć swoje obroty, jest zmuszony kwotować bardzo agresywnie, co prowadzi do powstania bardzo wąskich spreadów, a to z kolei jest bardzo korzystne dla klienta. Przykładowo, jeśli bank A kwotuje USD/PLN na 3,2050/70, bank B na 3,2045/65, zaś bank C na 3,2060/80, to klient ma do dyspozycji najlepszą cenę kupna 3,2060 (bank C) i najlepszą cenę sprzedaży 3,2065 (bank B), czyli wypadkowa cena klienta jest bardzo wąska i wynosi 3,2060/65.

Kojarzenie ofert odbywa się bardzo szybko, przeważnie trwa mniej niż 50 ms (1/20 sekundy).

Ze względu na pełną automatyzację tego procesu nie ma tutaj miejsca na jakiekolwiek działanie człowieka, co może się zdarzyć w przypadku modelu Market Maker, szczególnie przy większych zleceniach lub w okresie większej zmienności. Tak więc w modelu ECN klient uzyskuje zawsze gwarancję najlepszej możliwej ceny w danym momencie. Nie musi się także obawiać tzw. rekwotowań, gdzie chcąc zawrzeć transakcję, może otrzymywać od brokera nowe ceny, szczególnie w przypadku gdy kurs „ucieka”, np. kiedy chcemy szybko kupić na rosnącym rynku. Rekwotowania w modelu ECN nie występują, ponieważ w przypadku zleceń typu market transakcje są zawierane zawsze po najlepszej dostępnej cenie. Model ECN jest określany czasem jako NDD (ang. No Dealing Desk), czyli model, w którym rola człowieka jako dealera kwotującego ceny poszczególnym klientom została całkowicie wyeliminowana.