Trudno dziś znaleźć bank, który nie ma w swojej ofercie usług przeznaczonych specjalnie dla najmłodszych klientów. Rachunki osobiste, pełnomocnictwa do kont osób dorosłych, depozyty terminowe, karty płatnicze, a nawet ubezpieczenia. A wszystko to zazwyczaj za symboliczne opłaty, jeśli nie za darmo. Z pewnością zatem nie chodzi im o pieniądze. Trudno bowiem liczyć na zyski z operacji dokonywanych przez młodzież, która zwykle nie dysponuje większymi środkami finansowymi. Według szacunków przedstawicieli branży wpływy z usług dla młodych ludzi stanowią nieznaczny ułamek, co najwyżej 1 procent dochodów banków. Dlaczego więc tak energicznie zabiegają o tę grupę klientów?

Odpowiedź jest prosta. To także inwestycja, tyle, że w przyszłość, gdy zwróci się z naddatkiem. Banki zdają sobie sprawę, co to znaczy siła przyzwyczajenia. Kuszą zatem nastoletnich klientów swoją ofertą, przykrojoną pod względem opłat i prowizji, do niezbyt zasobnej kieszeni ucznia bądź studenta, licząc, że w przyszłości, gdy zaczną otrzymywać wynagrodzenie za pracę, bądź osiągać zyski z działalności gospodarczej, pozostaną im wierni. Ich nadzieje nie są bezpodstawne. Z przeprowadzanych na świecie badań wynika, że klienci bardzo niechętnie przenoszą rachunki do innych banków, nawet jeśli ich oferta jest bardziej atrakcyjna. Górę bierze przywiązanie do marki, a jeszcze częściej zwykła wygoda.

Ale to nie wszystko. Banki świetnie zdają sobie sprawę, że młodzi ludzie są bardzo ciekawi życia, spragnieni nowości. Nie mają więc większych oporów przed korzystaniem z nowinek, zarówno finansowych, jak i technicznych. A przy tym często bywają w tej sferze nauczycielami dorosłych, zachowujących zwykle większy dystans wobec innowacji. A to oni przecież stanowią główną grupę klientów banków. Nic dziwnego, że te ostatnie oczekują, iż działać będą efekty naśladownictwa i demonstracji.