Strona nbportal.pl używa ciasteczek (cookies) umożliwiajacych właściwe jej działanie. Dowiedz się więcej Akceptuję

STRATEGIE: W co można inwestować?

Ocena: 2.8, Liczba oddanych głosów: 20Ocena: 2.8, Liczba oddanych głosów: 20Ocena: 2.8, Liczba oddanych głosów: 20Ocena: 2.8, Liczba oddanych głosów: 20Ocena: 2.8, Liczba oddanych głosów: 20
20
wtorek, 16 stycznia 2007 14:47 | Autor: Paweł Kubiak, makler
Zdjecie: Fot. archiwum NBPortal.pl

Inwestowanie jest jedną z form działalności człowieka w dziedzinie szeroko rozumianej ekonomii. Pojęcie to ma szeroki zakres i może obejmować szereg działań w rynkowym ustroju gospodarczym. Przez inwestowanie rozumiemy zazwyczaj odłożenie w czasie konsumpcji, wyrzeczenie się bieżącej korzyści na rzecz uzyskania dodatkowych profitów w przyszłości. Mówiąc o inwestowaniu możemy mówić zarówno o nim w wymiarze rzeczowym, ludzkim i co jest przedmiotem poniższego artykułu finansowym.

Faktycznie możliwość realizacji procesu inwestycyjnego w obrębie papierów wartościowych pojawiła się wraz ze zmianą ustroju polityczno-gospodarczego po 1989 roku i przyniosła ze sobą szereg zmian w zakresie obrotu pieniądzem i form lokowania nadwyżek finansowych czyli kapitału zarówno przez podmioty gospodarcze jak i osoby fizyczne. Dokonywanie inwestycji ma ekonomiczne uzasadnienie dopiero po zaspokojeniu bieżących potrzeb życiowych a inwestycja powinna zawierać w sobie rekompensatę upływu czasu na jaki zdecydowaliśmy się wstrzymać z konsumpcją oraz zadośćuczynienie inflacji, czyli utracie wartości przez nasze pieniądze.

Wreszcie, każdy podmiot decydując się na określony rodzaj inwestycji finansowej nie uniknie również problemu ryzyka, jakie nieodłącznie towarzyszy niepewnej, nie dającej się przewidzieć przyszłości. Jego poziom uzależniony jest od rodzaju instrumentu finansowego i powinien być dopasowany do indywidualnych preferencji decydenta. Te, z kolei uzależnione są bezpośrednio od wieku, długości inwestycji i szeroko rozumianej osobistej awersji na ryzyko. Obowiązująca zasada jest taka, że im wyższy poziom ryzyka tym wyższa powinna być oczekiwana stopa zwrotu z zainwestowanego kapitału.
Uwzględniając długość inwestycji możemy mówić o inwestycjach krótkoterminowych, których długość trwania szacujemy do jednego roku, inwestycjach średnioterminowych, czyli takich, które trwają ponad rok do około pięciu lat oraz długoterminowych, których długość wynosi ponad pięć lat. Z długością inwestycji związane jest pojęcie płynności. Obowiązującą tutaj prawidłowością jest ta, że im inwestycja na bardziej długoterminowy charakter tym możemy sobie pozwolić na zamrożenie swojego kapitału i mniej płynny przedmiot inwestycji (np. zakup nieruchomości).

Poszukując optymalnych dla siebie form lokaty kapitału inwestorzy mają do wyboru różne rynki finansowe, które ogólnie  można podzielić na rynek pieniężny, rynek kapitałowy, rynek terminowy oraz rynek walutowy.

Pierwszy z nich tworzą, oferowane głównie przez banki instrumenty finansowe zazwyczaj o stosunkowo dużej płynności, niskiej rentowności, wysokim bezpieczeństwie oraz krótkim okresie trwania. Łatwość zamknięcia inwestycji i krótki horyzont inwestycyjny powodują, że przy niewielkim poziomie ryzyka oferują również niezbyt wysoką stopę zwrotu. Najbardziej znane są tutaj bony skarbowe, bony komercyjne, bony pieniężne, rachunki oszczędnościowe i lokaty bankowe. Pewnym odstępstwem od reguły są w tej grupie bony komercyjne, emitowane przez przedsiębiorstwa o zróżnicowanej wiarygodności finansowej oraz długoterminowe lokaty bankowe, których czas trwania może wynieść nawet dziesięć lat.

Na instrumenty rynku kapitałowego składają się głównie obligacje i akcje.

Te pierwsze są rodzajem dłużnego papieru wartościowego, którym emitent potwierdza, że jest dłużnikiem wobec właściciela obligacji, a ten jego wierzycielem. Emitent zobowiązuje się wobec nabywcy obligacji do zapłacenia w określonym czasie i na określonych warunkach, kwoty pieniężnej wynikającej z ustalonego oprocentowania obligacji wraz z kwotą początkowego długu. Charakter tego papieru wartościowego pozwala przynosić nabywcy stały i z góry określony dochód w określonym horyzoncie czasowym. Obligacje można podzielić na imienne lub na okaziciela. Ich emitentem może być zarówno państwo reprezentowane w Polsce przez Skarb Państwa jak również inne instytucje  jak na przykład banki, gminy, samorządy lokalne lub podmioty posiadające osobowość prawną. W przypadku obligacji oferowanych w sprzedaży przez emitenta mówimy o rynku pierwotnym, co nierzadko daje dodatkowe dyskonto w cenie zakupu w stosunku do ceny emisyjnej. W obrocie wtórnym obligacjami można handlować m.in. na GPW w Warszawie oraz MTS-CeTO S.A. Inwestorzy mogą się spotkać również z prawami pierwszeństwa z obligacji, zwanymi powszechnie prawami pierwszeństwa, dającymi priorytet w nabyciu akcji spółki, która emituje obligacje po ustalonej z góry cenie.

Najbardziej rozpowszechnionym papierem wartościowym są jednak akcje, których funkcjonowanie jest nierozerwalnie związane z istnieniem i funkcjonowaniem spółki akcyjnej. Posiadanie choćby jednej akcji spółki oznacza, że jest się współwłaścicielem majątku tych spółek i ma się prawo do zysku rocznego wypłacanego w postaci dywidendy jak również do ich majątku w momencie rozwiązania lub likwidacji. Bycie akcjonariuszem spółki daje również prawo do uczestnictwa w walnych zgromadzeniach, gdzie istnieje możliwość stosownie do wielkości posiadanego pakietu akcji do współdecydowania o funkcjonowaniu spółki. Podobnie jak obligacje, akcje mogą by imienne czyli posiadać w  swojej treści imię i nazwisko akcjonariusza lub być papierami  na okaziciela. Obrotowi na giełdzie podlegają akcje tylko tego drugiego rodzaju, a wprowadzenie akcji do giełdowego obrotu wymaga wcześniejszej dematerializacji. Akcje w odróżnieniu od wcześniej omawianych tutaj instrumentów finansowych dają posiadaczowi możliwość osiągnięcia znacznie większych zysków, ale również i strat. Rozwój spółki, wzrost jej sprzedaży i zysków przekłada się na wzrost wartości rynkowej jej akcji co jest dla posiadacza scenariuszem pozytywnym. Spadek kursu akcji związany z niekorzystnymi dla spółki informacjami  oraz słabe wyniki finansowe deprecjują rynkową wycenę  jej walorów.

Z pojęciem akcji związane są również często ze sobą mylone prawa do akcji  (PDA) oraz prawa poboru akcji nowej emisji. Te pierwsze pozwalają handlować nabywcom akcji nowej emisji zanim te zostaną po decyzji sądu podwyższającego kapitał akcyjny, wprowadzone do obrotu giełdowego. Z kolei prawo poboru to prawo które jak nazwa wskazuje daje możliwość pierwszeństwa w nabyciu akcji nowej emisji, które przysługują dotychczasowym akcjonariuszom.


Ocena:
1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek
Liczba oddanych głosów: 20

Ilość komentarzy: 0
Wasze komentarze