Upłynie jeszcze kilka lat, zanim Polska spełni niezbędne warunki, zwane kryteriami konwergencji, i dołączy do krajów strefy euro. Lecz ze względu na korzyści zarówno dla konsumentów, jak i dla handlowców, istnieje już teraz w naszym kraju możliwość płacenia w euro za nabywane towary, takie jak codzienne zakupy, a także i usługi, jak na przykład nocleg w hotelu, czy obiad w restauracji.

Podstawa prawna

Aby umożliwić dokonywanie zapłaty w euro, konieczne było przyjęcie rozwiązań prawnych dopuszczających dokonywanie rozliczeń w walutach obcych przez tak zwanych rezydentów, czyli osoby zameldowane w Polsce, bądź firmy mające siedziby w naszym kraju. Rozwiązania te zawarto w rozporządzeniu wydanym przez ministra finansów, które weszło w życie 1 maja 2004 roku, a więc w pierwszym dniu członkostwa Polski do Unii Europejskiej. W rozporządzeniu tym wprowadzono zezwolenie dewizowe na dokonywanie rozliczeń w euro oraz w innych walutach wymienialnych dla osób zameldowanych w Polsce oraz przedsiębiorstw mających siedzibę w naszym kraju.

Wcześniej, czyli przed naszą akcesją do Unii Europejskiej jedynie osoby i firmy nie posiadające miejsca zameldowania bądź siedziby w Polsce mogły rozliczać się w euro. Intencją omawianego rozporządzenia było ułatwienie prowadzenia obrotu gospodarczego poprzez odstąpienie od istniejących wcześniej ograniczeń w dokonywaniu płatności obcymi walutami. Najważniejszym postanowieniem odnośnie do takich transakcji było zezwolenie na dokonywanie w Polsce rozliczeń w walutach wymienialnych w celu dokonywania rozliczeń między obywatelami polskimi czy firmami.

Innymi słowy, w polskich sklepach dopuszczone jest dokonywanie zapłaty w każdej wymienialnej walucie, a nie tylko w złotych. Jednakże należy zwrócić uwagę, że aby transakcja pomiędzy kupującym a sprzedającym doszła do skutku, musi zostać spełniony dodatkowy warunek: obie strony muszą wyrazić zgodę na płatność w obcej walucie, na przykład w euro. Pamiętajmy, że omawiane rozporządzenie jedynie dopuszcza możliwość płacenia w euro, co oznacza, że żadna ze stron transakcji nie ma obowiązku dokonywania transakcji w tej walucie. Odbywa się to za porozumieniem nabywcy i sprzedającego. Inaczej ma się rzecz w odniesieniu do naszej waluty – ponieważ złoty jest prawnym środkiem płatniczym w Polsce, żadna ze stron transakcji nie może odmówić przyjęcia tej waluty.

• odpowiednie przeszkolenie personelu, aby kasjerzy w hipermarketach i centrach handlowych oraz na stacjach benzynowych umieli poprawnie rozpoznawać euro,
• zmodyfikowanie systemów obsługujących sprzedaż, aby umożliwić ewidencję transakcji,
• zawarcie stosownych porozumień z bankami rozliczającymi,
• wprowadzenie niezbędnych dostosowań logistycznych w związku z obrotem gotówkowym walutą euro.

• musi poinformować nabywcę po jakim kursie nastąpi przeliczenie euro na złote. Nabywca w tym wypadku może zadecydować, czy zapłata w euro jest dla niego korzystna,
• uzgadnia z kupującym walutę, w jakiej zostanie mu wydana ewentualna reszta za dokonane zakupy. Najczęściej handlowcy wydają resztę w złotych, ponieważ nie wymaga to gromadzenia bilonu w euro. Dodatkowo, takie rozwiązanie jest wygodne dla konsumentów, ponieważ otrzymanymi złotymi mogą płacić za kolejne dokonywane transakcje,
• po zakończeniu transakcji musi przeliczyć otrzymane euro na złote według obowiązującego kursu i wprowadzić odpowiednią kwotę wyrażoną w złotówkach do kasy fiskalnej.