Co to jest euro - podstawowe informacje o wspólnej europejskiej walucie.

Euro jest pieniądzem (prawnym środkiem płatniczym), który został wprowadzony  1 stycznia 1999 r. w jedenastu państwach Unii Europejskiej: Austrii, Belgii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Luksemburgu, Niemczech, Portugalii, Włoszech. 1 stycznia 2001 r. euro przyjął dwunasty kraj - Grecja. Obszar, na którym zostało wprowadzone euro, nazywa się często strefą euro lub Eurolandem. Od 1 stycznia 1999 r. do końca 2001 r. nie było jeszcze w obiegu banknotów i monet euro. Funkcjonowało ono w formie bezgotówkowej. Można było otworzyć rachunek bankowy w euro, jednak nie można było z niego wypłacić gotówki w euro. Banknoty i monety były wypłacane w walucie narodowej, np. w markach (przeliczanie między marką a euro odbywało się po ustalonym, sztywnym kursie). W sklepie można było zapłacić kartą płatniczą, która była wydana do rachunku w euro, ale nie można było zapłacić gotówką euro. Okres ten był przeznaczony na przygotowania do wprowadzenia gotówki: wydrukowanie banknotów, wybicie monet, przystosowanie banków, sklepów i innych instytucji. W tym czasie trzeba było wydrukować prawie 15 miliardów banknotów i wybić ponad 51 miliardów monet! Banknoty i monety euro zostały wprowadzone do obiegu dopiero 1 stycznia 2002 r.

Przed 1 maja 2004 r. do Unii Europejskiej należało 15 państw. Spośród nich tylko 3 państwa nie wprowadziły jeszcze wspólnej waluty: Dania, Szwecja, Wielka Brytania. Na terenie tych państw cały czas funkcjonują waluty narodowe: w Danii – korony duńskie, w Szwecji – korony szwedzkie, a w Wielkiej Brytanii – funty szterlingi.

1 maja 2004 r. do UE wstąpiło 10 nowych państw, z których 5 wciąż posługuje się walutami narodowymi: Czechy – koroną czeską, Litwa – litem litewskim, Łotwa – łatem łotewskim, Polska – złotym polskim, Węgry – forintem węgierskim. Również dwa kolejne kraje, które dołączyły do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r. nadal posługują się swoimi walutami narodowymi, tj. Bułgaria – lewem bułgarskim oraz Rumunia – lejem rumuńskim.

1 stycznia 2007 r. do strefy euro dołączyła Słowenia, która zamieniła tolar słoweński na wspólną europejską walutę. Rok później euro przyjęły Cypr i Malta, rezygnując tym samym z dotychczasowych walut, tj. funta cypryjskiego i liry maltańskiej. 1 stycznia 2009 r. uczyniła to również Słowacja, a 1 stycznia 2011 r. Estonia.

Euro jest emitowane przez Europejski Bank Centralny. Jest on wspólnym bankiem centralnym wszystkich państw, w których funkcjonuje euro. Pełni on taką funkcję, jaką w Polsce spełnia Narodowy Bank Polski. Prowadzi politykę pieniężną, emituje pieniądz, czuwa nad działaniem systemów płatności itp. Siedziba Europejskiego Banku Centralnego znajduje się we Frankfurcie nad Menem (Niemcy).

Dlaczego siedemnaście krajów Unii Europejskiej zrezygnowało z własnej waluty? Jednym z celów Unii Europejskiej jest stworzenie jednolitego, sprawnie funkcjonującego obszaru gospodarczego. Taka duża gospodarka, obejmująca większość obecnych państw Unii Europejskiej, daje ogromne możliwości rozwoju przedsiębiorstw i zwiększania dobrobytu społeczeństwa. Różne waluty, które funkcjonowały w państwach Unii, były przeszkodą w pełnej integracji gospodarek. To tak jakby w Polsce istniały odrębne waluty w różnych regionach kraju. Byłoby to bardzo uciążliwe i utrudniałoby handel i świadczenie usług.