Pracować dla przyjemności, a nie dla pieniędzy. Żyć na wymarzonym poziomie z regularnym comiesięcznym dochodem nie związanym z wykonywaną pracą. Mieć luksus wyboru czy dany dzień spędzimy pracując czy leniuchując. Co łączy powyższe sytuacje?

Wszystkie są definicją niezależności finansowej, czyli stanu gdzie mamy zagwarantowany pasywny dochód, który przewyższa nasze potrzeby. Pozwala to realizować cele i marzenia, a dodatkowo część środków możemy jeszcze inwestować na przyszłość.

ZUS i OFE, czyli trzeba liczyć na siebie

Finansowa niezależność z pewnością nie jest łatwa do osiągnięcia. Wymaga ciężkiej pracy, innowacyjnego pomysłu lub żelaznej konsekwencji. Na pewno nie możemy liczyć, że taki luksus otrzymamy od Państwa w postaci emerytury czy renty. Porównując średnią emeryturą wypłacaną przez ZUS (1500 zł) ze średnim wynagrodzeniem w gospodarce (w 2009 roku ok. 3300 złotych), widać, że stanowi ona mniej niż połowę kwoty. Nie można tu zatem mówić o żadnym bogactwie.

Dzisiejsze średnie zarobki w gospodarce i średnia emerytura wypłacana przez ZUS. zysków po minimalnym kroku notowań:

Przyszli emeryci mogą mieć jeszcze nadzieję, że ich emerytura częściowo będzie pochodzić z Otwartych Funduszy Emerytalnych (OFE), które inwestują płacone składki w rynek kapitałowy. Problem polega jednak na tym, że nikt nie wie ,ile tych pieniędzy będzie i od kiedy będą wypłacane. Nie należy więc ulegać złudzeniu, że pieniądze „jakoś się znajdą” i już dziś rozpocząć pracę nad osiągnięciem finansowej niezależności.

Krajowy system emerytalny „w teorii”

źródło: ZUS