Strona nbportal.pl używa ciasteczek (cookies) umożliwiajacych właściwe jej działanie. Dowiedz się więcej Akceptuję

RÓWNANIE FISHERA

       Drzewo haseł kluczowych

Równanie wymiany Fishera to zapis zależności pomiędzy ilością pieniądza w gospodarce i poziomem cen. Generalnie rzecz biorą można stwierdzić, że ekonomiści są zgodni co do tego, że istnieje długookresowy związek pomiędzy tempem, w jakim bank centralny zwiększa ilość pieniądza w gospodarce, a dynamiką cen.

Zależność tę – w najprostszej formie – przedstawia tzw. równanie wymiany Fishera (zaproponowane na początku XX wieku przez amerykańskiego ekonomistę Irvinga Fishera), mówiące że:

M V = P X,

gdzie:

M - ilość pieniądza w gospodarce (podaż pieniądza);
V – szybkość obiegu pieniądza,
P - poziom cen;
X - wolumen transakcji.

Równanie to mówi, że jeśli silnie zwiększymy ilość pieniądza w gospodarce (wzrośnie M), a zwyczaje konsumentów i podmiotów gospodarczych co do szybkości obrotu pieniądzem nie ulegną zmianie (V się nie zmieni), wystąpi presja na wzrost cen P (bowiem wolumen transakcji, X, nie może gwałtownie wzrosnąć).

Równanie wymiany Fishera leży u podstaw teorii ekonomicznej zwanej monetaryzmem, wiążącej inflację wyłącznie z podażą pieniądza. Nie wszyscy ekonomiści zgadzają się w pełni z takim postawieniem sprawy. Można przecież również wierzyć w to, że w krótkim okresie skutkiem wzrostu podaży pieniądza może być często nie wzrost cen, ale produkcji. Jednak w zasadzie wszyscy ekonomiści godzą się z takim podejściem w długim okresie.

 

« powrót